ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ

Είμαι εθελούσιος αναφερόμενος και η πρωινή αναφορά είναι η ζωή μου. Αν δεν αναφερθώ, αν δεν δω τις ασχημόφατσες των άλλων φαντάρων της Διμοιρίας μου, το άγριο παρουσιαστικό του Δίκα και να ακούσω το κράξιμό του πως θα ξεκινήσω τη μέρα μου και τη βδομάδα μου. Ναι είναι πολύ σκληρά μερικές φορές, αλλά μας παρείχαν κάποιες υπηρεσίες και είχαμε κάποιες ανέσεις. Πλέον μαθαίνουμε πως κλείνει λόγω κορονοιού το ΚΨΜ, τέλειωσαν τα κρουασάν και θα γίνεται κλήρωση για τις λιγοστές μαρμελάδες στο πρωινό. Όλα τα υπόλοιπα κάπως καλύπτονται. Φέρνουμε εμείς δικά εφόδια με δικά μας έξοδα γιατί είναι δικιά μας επιλογή η αναφορά. Αλλά το σφράγισμα του ΚΨΜ είναι πλήγμα. Που θα μαζευόμαστε οι φαντάροι να κουτσομπολεύουμε τους άλλους, να γκρινιάζουμε για τις αδικίες στις υπηρεσίες και να κατηγορούμε το Δίκα για όλα τα προβλήματα της ζωής μας;

ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ

Όλα θα ’πρεπε να ’χαν γίνει κανονικά. Δηλαδή πρωινό ξύπνημα, κάποιες λίγες ετοιμασίες και μετά ντουγρού για τη πρωινή αναφορά. Αλλά ενώ συνήθως οι σκέψεις στο μυαλό σου ακολουθούν μια γραμμική πορεία, όπως και οι λέξεις σε τούτο δω το ταπεινό word, σήμερα το πρωί η ροή των σκέψεων, ανακατεύτηκε με τον βδελυρό σπόρο της αμφιβολίας, παρασύροντας και το σώμα στην απόλυτη αμφισβήτηση. Ποιο είναι το νόημα της αναφοράς;, γιατί να αναφερθώ;, τι θα αλλάξει;, μήπως δε καταλάβουν ότι λείπω; Μήπως έτσι καταφέρω να γλυτώσω ένα πιθανό καμπάνιασμα;